-Noclegi zawsze braliśmy z marszu, średnio płaciliśmy ok 600 BHT za pokój 2 osobowy (ok 60 PLN), a najwięcej zapłaciliśmy 1000BHT za noc (bungalow na Koh Kut)

– Streetfood – tylko 2 razy skorzystaliśmy z „prawdziwej” restauracji, z klimatyzacją itp. W obu przypadkach drogo i okropnie niesmacznie. Na jedzeniu polowym nigdy się nie zawiedliśmy, tak cenowo, jak pod względem świeżości czy smaku. Warto pamiętać, że z braku lodówek właściciele tych straganów z jedzeniem udają się na nocne targi (3-4 rano) i kupują świeże warzywa i inne składniki, z których gotują od rana. To co się nie sprzeda, jest wyrzucane wieczorem, niczego nie przechowuje się do następnego dnia

– Wybór Krabi czy Phuket….nie byłam to się wypowiem :) My w ogóle nie mieliśmy tego dylematu, bo od początku wiedzieliśmy, że tych dwóch miejsc akurat chcemy uniknąć. Wybraliśmy więc możliwie najsłabiej opisaną (czytaj: najmniej atrakcyjną turystycznie) wyspę i to był strzał w 10. Turystów mało, klimat leniwy i rajski.

– szczepienia: znam osoby, które wydały 1000 PLN na szczepienia przed wyjazdem do Tajlandii… A wystarczy zerknięcie na mapę WHO, żeby wiedzieć, że zalecana lista szczepień do Tajlandii jest taka sama jak zalecana lista szczepień przed przyjazdem do Polski…Sami więc odpowiedzcie sobie na pytanie czy się szczepić na cokolwiek.

– masaż, długodystansowe autobusy, temat bezpańskich psów, tramwaje rzeczne w Bangkoku – nie będę się powtarzać, mam te same doświadczenia co QUBA.

Ogólnie rzecz biorąc bardzo nas zaskoczył poziom pracowitości i zorganizowania Tajów, a także ich uczciwość (sami byliśmy podejrzliwi i kilkakrotnie przyszło nam się za to wstydzić). Bardzo przyjemny kraj, przyjemni ludzie, przyjemne ceny. Nic tylko jechać i wracać tam. Szerokiej drogi !

pozdrawiam

Ja lubię czasami się zatrzymać. Zobaczyć miejsca nieoczywiste, wejść do jakiegoś zaułka, pogadać z mieszkańcami. To właśnie takie momenty zapamiętuję najlepiej. Czasami czegoś nie zobaczę (bo nie udało mi się znaleźć środka transportu albo czegoś sobie nie zorganizowałam), ale za to mogę zatrzymać się dłużej tam gdzie mi się podoba, uciec z miejsca, którego nie polubię. Nie muszę przez pół godziny słuchać nudnego przewodnika, ale mogę to co mnie interesuje przeczytać sama (co oczywiście czasami kończy sie tym, że może nie wszystko dokładnie wiem).

Tak więc… to wszystko kwestia indywidualna i świadomość tego, czego się szuka. Czy szuka się odpoczynku, braku potrzeby organizowania wszystkiego samodzielnie i łatwego wyjazdu czy może trochę bliższego kontaktu z danym krajem i poznawania tego co niekoniecznie mamy podane na talerzu. Ja bym samodzielnego podróżowania na biuro nie zamieniła. Spróbowałam dwa razy i kończyło się tym, że i tak uciekałam z hotelu i przy akompaniamencie „ale jak to…. autobusem? toż to niebezpiecznie… trzeba wziąć taksówkę! a najlepiej to zatrudnić przewodnika, żeby z Wami poszedł!” zwiedzałam okolicę.

Pozdrawiam serdecznie! :)

Pozdrawiam!

Kilka informacji:

– Nie
wymieniac wiekszej ilosci waluty w kantorach na lotnisku!!! Ceny sa tam
niekorzystne. Wystarczy tylko tyle, zeby starczylo na transport do
centrum miasta i tam wymiencie, najlepiej w banku. A, jesli przybyliscie
do miasta w poznych godzinach nocnych, to i tak w centrum znajdziecie
sporo czynnych kantorow. Na lotnisku BKK sa punkty nalezace do 3 bankow,
majacych zmowe cenowa i w porownaniu do placowek tej samej sieci w
miescie, wymieniajac na lotnisku stracisz ok. 5%. Jednak polecam inne
banki niz ta trojka, bo z tego, co zauwazylem akurat te maja duzo gorsze
przeliczniki.

– W Bangkok na dojazd z lotniska do
miasta i z miasta na lotnisko absolutnie polecam metro (Airport Link).
Jest tanie i bardzo szybkie. Ewentualnie transport organizowany przez
hotel (normalna cena 150BHT za przejazd lotnisko-hotel).

–
Nie korzystajcie z taksowek stojacych pod wejsciami na dworce,
lotniska. Ceny maja przegiete nawet 10krotnie i nie da sie z nimi
targowac, bo sa bezczelni. Ale zwykle wystarczy sie przejsc kawalek i
znajdziecie normalne taxi.

– Jesli chodzi o taxi czy tuk-tuki
polecam GPS i sprawdzenie przed negocjacja ceny, jaka dlugosc ma trasa.
Jesli kierowca sie dowie, ze wiecie, ile trasa liczy kilometrow, nie
bedzie probowal was wykiwac. Sensowna cena dla turystow powinna wynosic
(Bangkok) 10-12BHT/km, jesli nie ma korkow. Taxi jest bardziej
komfortowe od tuk-tuk, szczegolnie dlatego, ze ma klimatyzacje. A na
przejazd z taksometrem dla turystow malo ktory taksowkarz sie zgodzi. W
kazdym razie zdarzylo mi sie raz, ze wynegocjowalem cene (100BHT),
kierowca przypadkowo jechal na wlaczonym taksometrze i – ku mojemu
zdziwieniu – nabilo prawie 120 ;)

– Nie wiem, czym to grozi, ale spotkalem sie pare razy z podejrzanymi
ofertami (tuk-tuk) zwiedzania miasta. Np: objazd miasta 2 godziny za
100BHT, jak odmowilem to cena spadla do 50, potem 20 na koniec do 5BHT,
jeszcze mnie strasznie namawial koles. Kilka razy mialem podobne
oferty, ale nie wiem, na czym polega haczyk.

– W Bangkoku polecam korzystanie z transportu rzecznego – warto chocby
przeplynac
sie rzeka wzdluz centrum zeby obejrzec miasto z tej perspektywy. Bilet
na orange flag express to tylko 15BHT na kurs 1 lodzia, w jedna strone –
niezaleznie od ilosci
przystankow, jaka chcecie przeplynac. Dlugosc calej trasy to ponad 20km.

–
Bangkok jest bardzo zanieczyszczonym miastem, paliwo jest tu o ok
polowe tansze, niz w Europie i w powietrzu jest wysokie stezenie spalin.
Rowniez w wiekszosci miejsc poziom halasu jest ponadnormatywny. Halas
trzeba brac pod uwage szczegolnie przy wyborze noclegu (najlepiej, jak
zakwaterowanie jest przy jakiejs bocznej uliczce).

– W Tajlandii
cena nie jest relatywna do jakosci, szczegolnie w przypadku
zakwaterowania. Polecam sprawdzanie opinii o hotelach na portalach typu
Tripadvisor, Expedia etc. – szczegolnie, jesli macie wyjazd zalatwiony
przez biuro podrozy. Natomiast, jesli jedziecie samodzielnie (nie przez
biuro podrozy) warto noclegi rezerwowac wczesniej przez podane portale,
gdyz ceny sa czesto nizsze, niz gdybyscie przyjechali na miejsce bez
rezerwacji i kupili sobie nocleg „z marszu”.

– Co do Khao Sok i
innych miejsc turystycznych: wycieczki z przewodnikiem sa grupowe i –
nawet poza sezonem – nie ma problemow z kompletem (troche obawialem sie,
ze bede musial sam placic cene calego tripu z przewodnikiem, jak sie
nikt chetny do grupy nie znajdzie). Cena jednodniowej wycieczki do Khao
Sok NP (polecam) to 1300BHT/os + 300 za wstep do parku. Polecam, ale
uwaga: w sklad tej wycieczki wchodzi przejscie sporej jaskini wodnej,
gdzie momentami idzie sie po szyje w wodzie ;) Z Bangkoku wg mnie
najlepsza opcja dojazdu do Khao Sok to: klimatyzowany wagon sypialny 2
klasy (nie calkiem czysty, ale wystarczajaco wygodny) w nocnym pociagu z
dworca Hua Lamphong do Surat Thani (cena 650-800BHT). Czas podrozy
zwykle 12-16 godzin (w Tajlandii podchodzi sie bardzo luzno do tematu
spoznien w transporcie: „jak przyjedzie, to przyjedzie”). Na dworcu
Surat Thani natychmiast zaatakuja was agenci przewoznikow do Khao Sok,
Phuket, Krabi i innych popularnych miejsc turystycznych w regionie. Bez
obaw, to nie scamerzy, tylko normalni pracownicy regionalnych
przewoznikow. Bilet do Khao Sok klimatyzowanym autobusem/busem to koszt
(jesli dobrze pamietam) ok 150/250BHT (nie przeplacajcie za transport
organizowany przez „resorty” w Khao Sok, ktore sobie kasuja nawet
2000BHT za podwiezienie z Surat).

Cena wynajecia standardowego
bungalowu w Khao Sok (bungalowy polozone w sadach palmowych lub
ogrodach) waha sie w granicach 300-2500BHT za noc, przy czym te
najtansze maja bardzo kiepskie warunki. Standardem na tym terenie sa
gecko w pokoju. Bardzo smieszne, laza po scianach i sufitach, tylko
czasem strasznie halasuja ;). Malaria w rejonie raczej nie wystepuje,
ale moskitow jest tam sporo i – jak mowili miejscowi – zdarza sie Denga.
Repellenty – najlepiej z wysoka zawartoscia DEET (np 50%) sa niezbedne.

–
Napiwki: Tajowie bardzo lubia dostawac napiwki. Jesli masz zwyczaj
dawania napiwkow, to zdecydowanie w Tajlandii powiniennes zostawiac
jakis drobny napiwek, jesli jestes zadowolony z jedzenia/uslugi. Dla
nich liczy sie nawet 10BHT.

– Streetfood – cena za danie
30-60BHT, zwykle syte, niekoniecznie swieze i smaczne. Zazwyczaj lata
wokol jedzenia sporo much. Niby, z tego, co slyszalem, nie ma problemow
po tym jedzeniu (sam wielokrotnie jadlem i nic sie nie stalo), ale
czesto jakosc nie jest zbyt dobra w porownaniu do restauracyjnego.
Rozmawialem z wieloma Tajami, na ten temat i wbrew pozorom polowe
kuchnie uliczne przez wiekszosc miejscowych sa omijane szerokim lukiem –
z tego co twierdza glownie ze wzgledu na zagrozenie zdrowia. W kazdym
razie w czystych restauracjach ceny nie sa kolosalne (80-130BHT za
danie), warto to rozwazyc, czy lepiej ryzykowac kupujac zarcie stojace
wiele godzin w cieple, na straganie i jesc na stojaco, albo przy
brudnych stolikach na ulicy, odganiajac muchy, czy zaplacic te 100BHT
wiecej za obiad w czystej restauracji.

– Kremy przeciwsloneczne z
wysokim faktorem – ceny w Tajlandii sa zwykle bardzo wysokie, poniewaz
wiekszosc marek sprowadzaja z Europy. Krem na slonce Nivea Sun 50+ 200
ml 430-500BHT (52-60PLN) – duzo drozej, niz w UK.

– Poludnie
Tajlandii i wybor: Krabi czy Phuket. Jesli jestescie przede wszystkim
turystami, to zdecydowanie Krabi, jesli imprezowiczami, to Phuket.
Polecam w Krabi niesamowite wycieczki z przewodnikiem. Jest ich tu
mnostwo: po wyspach (w programie zwykle zawarte kilkadziesiat minut
snorkeling na rafie koralowej – moze ta okolica nie jest rewelacja dla
weteranow, ale, jesli ktos nie widzial rafy i pieknych, bajecznie
kolorowych ryb rafowych, zdecydowanie polecam), do goracych zrodel,
kolorowych jezior mineralnych, interesujacego Tiger Cave Temple. Ceny
calodniowych wycieczek z przewodnikiem i sytym, dobrym lunchem, w
zaleznosci od wersji zwykle 800-1800BHT – wg mnie ceny sa bardzo dobre,
bo skorzystalem z kilku wycieczek i wszystkie byly interesujace i dobrze
zorganizowane. Wycieczki rezerwowac najlepiej przez miejsce, w ktorym
nocujecie, moze sie uda, ze bedzie znacznie taniej, niz wynosi normalna
cena. W Krabi, w hotelu, gdzie nocowalem, bardzo sympatyczna
wlascicielka miala w kilku firmach od katalogowych cen wycieczek upust
20% (i to bez sciemy, bo porownywalem ceny w kiosku informacji
turystycznej). Standardowo na kazdy trip odbieraja was busem z hotelu i
wieczorem odstawiaja spowrotem.

– slowo o obuwiu/sandalach –
przed wejsciem do domu, swiatyni, na prowincji czesto tez do sklepu czy
baru, sciagamy obuwie i wchodzimy na bosaka. Nie zawsze jest to do konca
jasne, gdzie i w jakim miejscu trzeba sciagac, ale zawsze mozna zapytac
;)

– Uwaga na rezerwacje biletow na autobusy VIP przez agencje
turystyczne. Z tego, co sie dowiedzialem, bardzo czesto stosuja scam i
sprzedadza wam za cene biletu 1 klasy miejsce w lewym starym rzechu, za
ktory inni pasazerowie zaplacili duzo mniej. Generalnie najbezpieczniej
korzystac z tych autobusow VIP, ktore jezdza z miejskich oficjalnych
terminali autobusowych. Jakkolwiek polecam te autobusy na dalekie trasy,
ze wzgledu na komfort. Siedzenia rozkladaja sie prawie do pozycji
lezacej, czesto sa z masazerami, bardzo wygodne, szerokie i jest mnostwo
miejsca na nogi. Prawie, jak w business class w samolocie. Bilet
Krabi-Bangkok kosztuje ok 950BHT, jedzie sie 11-13 godzin.

– Thai
Massage – rewelacyjna rzecz. Kazdemu polecam. Nie wiem, czy wszedzie
jest tak samo z profesjonalizmem, ja trafilem akurat znakomicie. Za
naprawde niewielka cene (standardowo 250-300BHT za godzine BARDZO
CIEZKIEJ pracy masazystki) genialny masaz, lacznie z nastawianiem
kregoslupa. Taki masaz wymaga sporej wiedzy o anatomii, a samo
nastawianie kregow oceniam na poziomie profesjonalnego kregarza z ponad
30letnim doswiadczeniem, z ktorego uslug czasem korzystam.

–
Prostutucja w Tajlandii – jesli jedziecie w tym celu, przygotujcie sie
na to, ze jestescie dla Tajow tepymi frajerami, na poziomie odpadow
spolecznych. Tajowie sa z natury uczciwi, nie ma zbyt wielkiej
przestepczosci, ale w tym przypadku nie maja zadnych skrupulow i zrobia
wszystko, zeby was opedzlowac z kasy, nierzadko zdarzaja sie napady i
okradzenia ale tez nierzadko zdarza sie swiadomy „special souvenir” od
prostytutki.

– szczepienie na wscieklizne – sam
zignorowalem, jako, ze nie jestem zwolennikiem szczepien, skorzystalem
tylko z najwazniejszych. Jednak podobno w Tajlandii akurat to
szczepienie jest bardzo istotne, ze wzgledu na to, ze w nocy miejskie
psy (bezdomne) staja sie bardzo agresywne i zdarza sie, ze napadaja na
ludzi (szczegolnie wracajacych do domu/hotelu po glebszym).

–
Uprzedzenia religijne w poludniowej Tajlandii. Wszyscy Muzulmanie,
ktorych tam spotkalem (i mezczyzni i kobiety), a na poludniu jest ich w
niektorych miejscach wiecej, niz Buddystow, sa z reguly tak samo mili,
jak buddyjscy Tajowie. A ekstremisci w kazdej religii sie zdarzaja, to
jest zupenie inny temat.

– Korzystanie z uslugi prania –
trzeba pamietac, ze zwykle usluga nie jest ekspresowa i wyprane i
wysuszone rzeczy otrzymasz dopiero nastepnego dnia po poludniu (chyba,
ze wykupisz opcje ekstra).

– Na koniec dobra rada:
wiem, ze dla Polaka to czesto trudne do przeskoczenia, ale radze:
usmiechaj sie do ludzi, badz uprzejmy i mily. Nie dziw sie, jak ktos cie
zagadnie na ulicy, nie po to, zeby cos sprzedac, tylko po to, zeby
pogadac. Ludzie tutaj sa bardzo towarzyscy. Tajowie stosuja sie do
zasady: jestem dla ciebie mily, jak ty jestes dla mnie. Niestety bylem
wielokrotnie swiadkiem bardzo nieprzyjemnego zachowania turystow z
Europy. Niektorym (przoduja tu zdecydowanie – o dziwo – Brytyjczycy i
Niemcy) wydaje sie, ze Tajlandia to jest taki cheap country. Oni maja
kase, placa i wymagaja. Traktuja Tajow jako sluzacych. Tylko, ze tu
trafila kosa na kamien, poniewaz Tajowie sa dosc dumnym narodem. Dlatego
nawet pare razy bylem swiadkiem, jak zrobili chamskim turystom nielicha
awanture (a zdaje sie, ze czytalem na tym blogu, ze dla Tajow
krzyczenie na kogos publicznie jest nie do pomyslenia).

Wiec w sumie wyglada na to, ze ceny noclegow sa jeszcze do zaakceptowania (tylko 2-3x drozsze, niz srednia dla tego kraju), to ceny za poruszanie sie po parku sa jednak znacznie wyzsze, niz spotkalem gdziekolwiek. Chyba, ze na miejscu jest mozliwosc dogadania sie z jakimis „przewodnikami” indywidualnie, ale obawiam sie, ze skoro ceny sa kosmiczne, to pewnie jest na to spory popyt i nikomu sie nie bedzie chcialo ruszac za np. 2000BHT na kilka godzin. :(

Wiadomo, ze wokol atrakcyjnych turystycznie rejonow, obraca sie wielu ludzi chcacych zarobic na niewiedzy turystow. Z tego, co wiem od znajomych, ktorzy mieszkali sporo czasu w sasiednim panstwie i kilka miesiecy w Tajlandii, wiekszosc bialych (zapewne slusznie) jest z zalozenia latwa do naciecia, wiec naturalne, ze wielu handlarzy czy swiadczacych uslugi bedzie probowala zarobic na niewiedzy turystow kwoty znacznie wyzsze od przyzwoitych, jednoczesnie blokujac dostep do tych uslug dla turystow z nizszym budzetem. Nie znam Tajow, ale znam wietnamska rodzine i mam znajomych, ktorzy sie obracaja w tamtejszym srodowisku. Pewnie Tajlandia troche sie rozni kulturowo, ale generalnie w kwestiach handlu detalicznego czy uslug powinno bycpodobnie (zreszta w wielu regionach naszego globu to standard) w jednym temacie: to, ze sie do ciebie ktos usmiecha, nie znaczy akurat, ze ma pozytywne nastawienie, tylko to, ze dobrze zna reguly handlu. A Europejczykow (poza kilkoma nacjami) bardzo latwo jest wrobic w zawyzona cene przez usmiechanie sie – tak jaby automatycznie wywoluje to nadmierne zaufanie. Jednoczesnie ten klient,ktory wykazuje sie niewiedza odnosnie regionalnych cen i znacznie przeplaca za towar lub sie nie targuje, tam gdzie cena wywolawcza jest specjalnie zawyzona pod targowanie (niestety klient powinien to wiedziec), jest przez handlarzy uznawany za frajera i absolutnie nie jest darzony szacunkiem.

Dlatego dosc istotne jest przed podroza – jesli nie znasz danego regionu – mniej wiecej
rozeznac sie w cenach i zwyczajach handlowych, zeby chocby nie „stracic twarzy” jak to opisalas w ktoryms artykule. ;)
Zatem wielu ludzi – w tym ja – na forach/blogach szuka konkretnych informacji i porad
dotyczacych roznych patentow jak omijac niepotrzebne koszty, lub omijac miejsca, gdzie ludzie rozwaznie wydajacy pieniadze sa niemile widziani (wierz mi, moze sie z tym zjawiskiem nie spotkalas, ale takich miejsc jest mnostwo na calym Swiecie, nie tylko w PL).
Wstep do parku moze kosztowac jak dla mnie i 100$, nie mialbym problemu z wydaniem tej sumy, pod warunkiem, ze jest warto, a jakis wstepny szacunek wartosci mozna zrobic na podstawie danych od tych, ktorzy juz tam byli. Zreszta, w przypadku wspomnianego Khao Sok dla pojedynczej osoby kwota za wejscie + przewodnika – bez niego sie prawdopodobnie nie da wejsc na teren parku (poza jakas jedna krotka trasa) – bedzie niewiele nizsza, niz 100$.

A informacji szukam na polskich portalach, poniewaz wielu naszych „swiadomych” podroznikow znajac dany region potrafi opracowac naprawde swietne patenty, jak zaoszczedzic na roznych rzeczach, nie tracac na jakosci (chyba wiadomo, o co mi chodzi).

Sorry za dlugosc wypowiedzi, niestety juz tak mam, ze nie potrafie krotko i zwiezle pisac. Wracajac do meritum moich wypocin to generalnie na za miesiac i (kilka miesiecy pozniej) szukam takich miejsc, ktore sa ciekawe, ale nie obfitujace w komercyjne ciekawostki dla spasionych leniwych pseudoturystow z pokroju tych, co do jakiego kraju nie poleca, to tylko cale dnie na plazy, wieczorem na balety i/lub miejscowe prostytutki. I tu akurat moze byc w srodkowej i poludniowej czesci Tajlandii spory problem. Jade przede wszystkim polazic po ciekawych i spokojnych miejscach (odpoczac od zgielku duzego miasta, ktory mam na codzien) no i ponapychac sie wspanialymi owocami (za tym ostatnim szczegolnie tesknie, bo tego szucznego, sterylizowanego i wypelnionego chemia, niedojrzalego scierwa, ktore mozna kupic w Europie Polnocnej nawet zwykle owocami nie da sie nazwac). Dzieki, pozdrawiam.

Rowniez mam pytanie odnosnie jakichs wysp nadmorskich, gdzie mozna sobie troche pochodzic (czyli nie za male, nie za duze, zeby np przez 3 dni sieczlowiek nie zanudzil). Z jednej strony chcialbym, zeby bylo jak najmniej turystow, z drugiej nawet, jak jest jakis mikroregion, gdzie rzadko wystepuja turysci (to jest w ogole mozliwe w Tajlandii?), to moze byc problem z noclegiem. Ale, moze przypadkiem znasz takie miejsca i bys mogla polecic? No i tez nie mam za duzego budzetu, bo nie chce przekroczyc granicy 550-600£ (jakies 30 tys BHT) za te dwa tygodnie (nie liczac biletu lotniczego), wiec zdecydowanie bede omijal miejscowki typu Krabi, Phuket itp.

Generalnie raczej tym razem biore pod uwage Tajlandie od pasa w dol, czyli od srodkowej w kierunku poludniowym. Prawdopodobnie dla prawdziwych turystow polnocna jest ciekawsza, ale zostawie ja na dluzszy wyjazd, tym bardziej, ze wtedy trzeba sie bedzie truc tym syfem Malarone. Przy okazji ciekawa sprawa, bo wychodzi na to, ze Polacy sa najbardziej panikarskim narodem ze wszystkich odwiedzajacych Azje i szczepia sie na co sie tylko da – po 6-8 szczepien, wiekszosc niepotrzebnie i jeszcze na potege wpieprzaja leki przeciwmalaryczne, ktore w wiekszosci przypadkow nie sa skuteczne (mozna by napisac „niekompatybilne z lokalnymi odmianami), za to sa drogie i maja czesto nieprzyjemne skutki uboczne a na dodatek sa niezbedne tylko w naprawde niewielu regionach Dalekiego Wschodu/Oceanii. Jesli Ci sie chce to przeczytac i tym bardziej odpowiedziec na ktores pytanie, to gratuluje wytrwalosci. Pozdrawiam